المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

397

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

استعمال كرد ، چوب دستى بدست گرفت ، همانطور كه پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله در ايام عيدهاى مذهبى اين اعمال را انجام ميداد ، موقعى كه امام رضا از منزل خارج شد درب خانه ايستاد ، خدا را تكبير ، تقديس ، تهليل و تسبيح كرد . « 1 » وقتى كه آن حضرت حركت كرد صداى مردم بگريه بلند شد ، سر لشكرها با لشكرشان پياده شدند و در جلو و عقب آن بزرگوار به راه افتادند . چهل قدم به چهل قدم آن برگزيدهء خدا تكبير و تهليل ميگفت ، مردم نيز با امام عليه السّلام همصدا شده تكبير ميگفتند ، نزديك بود كه در شهر فتنه و شورشى ايجاد شود ، اين خبر بمأمون رسيد ، مأمون كسى را نزد امام رضا فرستاد كه اى مولاى من برگرد ، تو نسبت به شأن خود از من داناترى ، برگرد ( نماز عيد قربان را نخوان ) امام رضا عليه السّلام برگشت و نماز عيد قربان را با مردم بجا نياورد . مأمون دختر خود را بعضى گفته‌اند : خواهر خود را براى آن حضرت تزويج كرد . روايت صحيح آنست كه خواهر خود امّ حبيبه را به آن بزرگوار تزويج كرد و از امام تقاضا كرد كه او را براى خود تزويج نمايد . 34 - أحمد بن ابو نصر سكونى روايت كرده : موقعى كه مردم در آن مجلس عقد اجتماع كردند امام رضا عليه السّلام اين خطبه را خواند : الحمد للّه الذي بيده مدار الاقدار و بمشيته تتم الامور و أشهد أن لا إله

--> ( 1 ) در كتاب المنجد گويد : تكبير : اللّه اكبر گفتن . تقديس : خدا را بدون هر عيب و نقصى دانستن . تهليل : لا إله اللّه گفتن . تسبيح : سبحان اللّه گفتن - مترجم .